24 فروردين 1388 - 13 آوريل 2009 استقرار فرانسه درخلیج فارس دلیلی جز بمبارزه طلبیدن ایران و روسیه و سدّی در برابر چین و هند ندارد ـ کوشنر و ادامه مداخله در امور ایران انتشار متن مصاحبه «برنار کوشنر» وزیر امور خارجه فرانسه در پاریس با دکتر بهروز بهزادی سردبیر روزنامه اعتماد که به پیشنهاد بهروز صورت گرفته بود در این روزنامه در شماره یکشنبه 23 فروردین 1388 (13 اپریل 2009) یک بار دیگر ثابت کرد که کوشش مداخله گرایانه دیرین فرانسه در امور ایران و نقض حاکمیت ملی ایرانیان ادامه دارد. به علاوه، فرانسه می خواهد در خلیج فارس ـ در ابوظبی ـ و نه چندان دور از آبهای ایران پایگاه نظامی ایجاد کند و چنین اقدامی جز بمبارزه طلبیدن ایران و روسیه و ایجاد سدّ در برابر ورود اقتصادی چین و هند به منطقه دلیل دیگری ندارد. امارات عربی که فرانسه می خواهد در آنجا پایگاه نظامی بسازد مدعی مالکیت سه جزیره ایرانی هستند و استقرار فرانسه در خاک مدعیان یعنی آماده بودن برای قبول مخاطره و درگیری. این نخستین بار در طول تاریخ است که فرانسویان از آن سوی جهان به اندیشه داشتن پایگاه در خلیج فارس برآمده اند. فرانسه در طول تردّد پرتغالی ها، هلندی ها، اسپانیایی ها و انگلیسی ها در خلیج فارس چنین ادعایی نکرده بود. این اقدام فرانسه درعین حال یک تودهنی به معترضان استقرار نظامی آمریکا در خلیج فارس است که بحرین را پایگاه ناوگان پنجم خود قرارداده است. این نخستین دشمنی فرانسه با ایرانیان نیست. با میانجگیری فرانسه و پادرمیانی این دولت بود که توافقنامه آگوست 1907 میان روسیه و انگلستان در سن پترزبورگ امضاء شد و این دو دولت وطن مارا که به اظهار «برنار کوشنر» تاریخی فوق العاده دارد و گهواره تمدن بوده است میان خود به دو منطقه نفوذ قسمت کردند و چه به روز ایرانیان که نیاوردند. همین فرانسه بود که در دو دهه اول قرن نوزدهم ایران را برضد روسیه تحریک کرد، مستشار نظامی فرستاد و سپس با گرفتن امتیاز از تزار روس در لهستان، ایران را رها ساخت تا به روسیه ببازد و قفقاز خودرا از دست بدهد. فرانسه با اعزام نیرو به افغانستان و اینک استقرار نظامی در خلیج فارس در مساعی آمریکا و انگلستان جهت محاصره مجدد روسیه مشارکت کرده است. هدف غرب از عملیات نظامی در افغانستان، اخراج چند پابرهنه معروف به القاعده نیست که دست ساخت آمریکا در دهه های 1980 و 1990 هستند بلکه منطقه فرارود و ایران است. نباید به رفتن المالکی به مسکو و گرفتن عکس یادگاری با ولادیمیر پوتین دلخوش کرد. تردید نیست که عراق دربست در کنترل آمریکاست و لذا، برنامه مسافرت های خارجی مقامات آن.     مصاحبه دکتر بهزادی که چهل سال تجربه روزنامه نگاری و عمدتا سردبیری دارد با کوشنر باید نه تنها به عنوان یک سند در تاریخ ایران بلکه در تاریخ عمومی ثبت شود. کوشنر گفته است: ما نمی خواهیم در منطقه جنگ باشد ما در ابوظبی پایگاه خواهیم داشت ما به مردم خلیج فارس نزدیک هستیم ما با اماراتی ها دوست هستیم.      کدام مردم خلیج فارس شمارا دعوت کرده اند؟. چند صد هزار اماراتی یا دهها میلیون ایرانی؟. آیا فرانسه به خلیج فارس نزدیک تر است یا روسیه و هند و یا چین؟. چطور شده است که پنج قرن و اندی پس از پرتغالی ها تازه فرانسه به فکر استقرار در خلیج فارس افتاده است؟. در آن زمان ایران کشتی توپدار نداشت و اینک دارد. در همان زمان هم دیدید که چکونه پرتغالی ها را از خلیج فارس بیرون انداخت. آیا پیش خود حساب کرده اید که اگر ایران به روسیه و چین پایگاه بدهد و آنهم در دهانه خلیج فارس چه رویدادی اتفاق خواهد افتاد. ایجاد پایگاه هزاران کیلومتر دورتر از مرزهای جغرافیایی یعنی به فکر امپراتوری افتادن، که دنیای قرن 21 چنین اجازه ای را نمی دهد. همین تفکّر امپراتوری است که بیم از آن دارید ایران بمب اتمی بسازد و آقایی تان پایان یابد. شما می گویید که نمی خواهید در منطقه جنگ باشد؛ حال آنکه در افغانستان درگیر هستید و عملیات نظامی در افغانستان دارد ابعاد تازه ای می یابد.     کوشنر در این مصاحبه بدون شرم کردن از تاریخ و میلیاردها انسان روشن به حقایق و اصول و دارای شعور و وجدان می گوید: ایرانیان سالهاست که به پرسش های ما و آژانس بین المللی پاسخ نداده اند و ما خواهان ادامه تماس در این زمینه هستیم. این سئوال یعنی مداخله در امور داخلی، یعنی نقض حاکمیت یک ملت (به قول خود شما بزرگ و کشوری با موقع و وضعیتی حساس و مرکزی). مگر یک ملت نیرومند صاحب اراده مستقل و حاکم برسرنوشت خود پاسخگوی دیگران و عمدتا استعمارگران سابق است. مسئولان و مقامات ایران تاکنون صدها بار اعلام کرده اند که برنامه های اتمی ایران ماهیت نظامی ندارد و برای یک ملت دارای استقلال و حاکمیت ملی همینقدر جواب دادن کافی است. شما که بازپرس و ژاندارم     جهان نیستید که به بازجویی تان پاسخ بدهد. سازمان ملل و آژانس مربوط را خودتان به وجود آورده اید تا حافظ منافع و امتیازاتتان باشد. مردم قرن 21 مردم جنگزده و گرسنه دهه پنجم قرن بیستم نیستند که در برابرتان سکوت کنند و این سکوت را حمل بر «تایید» کنید. آیا شما به پرسشهای ایران راجع به فعالیت های اتمی خود پاسخ خواهیدداد؟. شما معنای استقلال و حاکمیت ملی را می دانید؟. اگر می دانید که این حرف ها بعید است. همانقدر که یک مقام ارشد ایران بگوید هدف ما تولید سلاح هسته ای نیست برایتان باید کافی باشد. شما چکاره دنیا هستید که تردید کنید.      شما می دانید که دولت آمریکا تریلیون ها دلار بدهی دارد ولی هنوز خودتان در سایه آن قرار می دهید و از پاسخ ردّ رهبر ایران به پیام نوروزی غیر مستقیم رئیس جمهور آن گله می کنید. آخر، این فرانسه روزگاری قدرت بود، کشور ناپلئون و دوگل بود اینقدر ملت فرانسه را کوچک نکنید. این ملت بزرگ با آن پیشینه درخشان فرهنگی و اندیشه را به حقارت نکشانید. اگر فرانسه نبود و به خاطر خصومت با دولت لندن به مهاجران استقلال طلب کمک نظامی نمی کرد و ناوگان نمی فرستاد که ایالات متحده بوجود نمی آمد. ملت فرانسه غفلت کرد یک اسرائیلی نژاد کاتولیک شده مجارستانی را به ریاست کشور انتخاب کرد که می خواهد (به دلایلی) به روح دوگل پشت پا زند و فرانسه را به فعالیت های نظامی «ناتو» بازگرداند و خطر ناشی از این کاررا متوجه فرانسویان سازد. دولت لندن به برادر کنیایی رئیس جمهور آمریکا ویزای ورود به آن کشور را نداد که شما پیام غیر مستقیم اورا بمناسبت نوروز به رخ می کشید. اگر شما نمی دانید، همه می دانند که آمریکا دچار «میدیاکراسی» است و ....      اینقدر روی اتحادیه اروپا حساب نکنید. «فرهنگ مشترک» اتحادیه بوجود می آورد نه سیاست و منافع زودگذر اقتصادی ـ اجتماعی. تردید نیست که نگاهی به «تاریخ» انداخته اید و می دانید که متحدان اروپایی امروز در طول تاریخ وارد چه کشتارهایی که علیه یکدیگر نشدند. یک محاسبه سرانگشتی نشان می دهد که فرانسه و انگلستان 151 بار با هم وارد جنگ شدند. فرانسویان که بفرماندهی ویلیام انگلستان تصرف کردند بیش از یک قرن در آنجا ماندند ولی نتوانستند فرهنگ خودرا به انگلیسی ها بقبولانند. این اتحادیه ناهمگون اروپایی هم زود و یا دیر به دنبال دهها اتحادیه سابق از زمان رومی ها تاکنون خواهد رفت. خرس روس که شما حتی راهش به سازمان جهانی تجارت نمی دهید دارد از خواب زمستانه بیدار می شود و «یوان» چین «یورو» شمارا به باد می دهد. برای شما می ماند چند سلاح هسته ای و بس که نمی خواهید دیگران آن را داشته باشند و سرشان جیغ می کشید که اعمال تبعیض میان ملت ها است. اگر سازمان ملل دست ساخت شما فاتحان آلمان نبود که اجازه نمی داد میان ملل و به قول شما ملت بزرگی چون ایرانیان که 12 قرن یکی از دو ابرقدرت جهان بودند تبعیض روا داشته شود. ایرانیانی که چنان توصیفی از آنان کردید اجازه مداخله در امورشان را نخواهند داد، از حق نخواهند گذشت و تسلیم نخواهند شد. ایرانیان امروز فرزندان همان هایی هستند که جبر و مقابله، فضاشناسی، علم شیمی، پزشکی، فلسفه و ادبیات، سوسیالیسم و در عین حال اخلاقیات و معنویت را به وجود آوردند و به جهانیان عرضه داشتند و درعین حال فرزندان فردوسی، داریوش، خشایارشا، سورنا، اردشیر، شاپور و نادرشاه. فشارهای سه چهار دولت غربی به ایران درباره برنامه های داخلی و آن هم علمی ـ صنعتی خود نوعی شروع تجاوز و تعرض است و متعرض نباید انتظار لبخند و ژست دوستانه داشته باشد.      شما ـ کوشنر وقتی که در مصاحبه خود با بهروز می گویید که به نتیجه انتخابات پیش رو در ایران چشم دوخته ایم!. این نیز یک مداخله است. تعبیر سخن شما این است که سازش بر سر منافع ایران با احمدی نژاد دشوار است و باید منتظر فردی دیگر در مقام او بود. بازگشت به فهرست مطالب...

© Copyright 2004   Rooznamak.com   All Rights Reserved